Juliusz Tarnowski, hrabia, herbu Leliwa (ur. 4 kwietnia 1864 w Wysocku, zm. 3 października 1917 w Warszawie) – ziemianin, przedsiębiorca, działacz oświatowy, prezes Centralnego Towarzystwa Rolniczego i Głównego Komitetu Ratunkowego, polityk konserwatywny – jeden z liderów Stronnictwa Polityki Realnej,
Życiorys Ukończył szkołę średnią w Krakowie, gdzie rozpoczął studia prawnicze na UJMieczysław B. Markowski, Tarnowski Juliusz (1864–1917), w: Świętokrzyski Słownik Biograficzny, t.2, red. Jerzy Szczepański, Kielce 2009, s. 492. Ukończył politechnikę i praktykę górniczą w Leoben. Po powrocie do kraju osiadł w dobrach koneckich, gdzie pod okiem ojca modernizował zakłady, m.in. wybudował drugi wielki piec w hucie w Stąporkowie (należącej wówczas do największych hut prywatnych). W 1893 na zasadzie umowy notarialnej z ojcem wszedł w posiadanie dóbr w charakterze administratora (nie posiadał bowiem poddaństwa rosyjskiego i stąd nie mógł zostać pełnoprawnym właścicielem majątku)Marcin Brzeziński, Koneckie rody magnackie, w: Końskie. Zarys dziejów, Końskie 1998, s.226 – 233;. Po przyjęciu poddaństwa rosyjskiego po śmierci ojca w 1894 został właścicielem klucza Wielkie KońskieSpis alfabetyczny obywateli ziemskich Królestwa Polskiego ze wskazaniem ostatniej stacji pocztowej, 1909, s. 125..