Jako thrallowie, czyli niewolnicy, dzieci odbyły podróż na statku Olafa Jednobrewego. Dziewczynka należała do młodej wojowniczki Thorgil, wziętej początkowo przez Jacka za chłopaka. Uczeń barda był własnością Olafa. Podczas jednego ze sztormów chłopak poznał zgorzkniałego mnicha ze Świętej Wyspy. Był także świadkiem zamordowania młodej kobiety, która nie wytrzymała trudów podróży. Na targu niewolników chłopak uniknął sprzedania Piktom jedynie dzięki zaprezentowaniu swoich umiejętności wokalnych i skłamaniu jakoby był pełnoprawnym bardem. W czasie kolejnych sztormów uspokajał wiatr, przyzywając mgłę. Opary zniszczyły jednak zapasy żywności więc Olaf Jednobrewy zarządził napad na wioskę Gimzura Łamikciuka. Jack stał na wzgórzu, przypatrując się napadowi – na podstawie tego, co widział, miał ułożyć poemat. Runa, jeden z towarzyszy podróży, zauważył, że chłopak nie umie ułożyć stosownego utworu i zaproponował pomoc: on ułoży wiersz, a Jack go wygłosi. Sam nie mógł mówić pełnią głosu – w jednej z bitew uszkodzono mu krtań. Starzec wiele dni uczył młodego skalda, krytykując nawet najdrobniejsze błędy. W końcu załoga dobiła do portu. Tam Jack spotkał jedynych przyjaciół Thorgil – królewskie psy.