Kamera OGLE-IV składa się z 32 matryc CCD zawierających 2048×4096 pikseli (w sumie prawie 269 Mpx). Pole widzenia kamery sięga 1,4 stopnia kwadratowego, czyli pokrywa obszar około 7 tarcz Księżyca. Zasadniczym celem obserwacji jest bogaty w gwiazdy pas Drogi Mlecznej, w tym przede wszystkim zgrubienie centralne naszej Galaktyki, a także galaktyki satelitarne: Wielki Obłok Magellana i Mały Obłok Magellana.
Odkrycia
OGLE-I (1992–1995)
Do największych osiągnięć pierwszej fazy projektu OGLE należało odkrycie pierwszych przypadków mikrosoczewkowania grawitacyjnego (w sumie 20 zjawisk) w kierunku zgrubienia centralnego Drogi Mlecznej, w tym pierwszy przypadek mikrosoczewkowania przez układ podwójny gwiazd. Dane OGLE dostarczyły niezbitego dowodu na to, że gwiazdy w centralnych rejonach naszej Galaktyki układają się w podłużną strukturę zwaną poprzeczką.
OGLE-II (1997–2000)