Mariusz Hermanowicz (ur. 17 grudnia 1950 w Olsztynie, zm. 3 października 2008 w Olivet pod Orleanem we Francji) – polski fotografik.

Młodość Urodził się w rodzinie repatriowanej z Wilna, gdzie jego wuj Piotr Hermanowicz był znanym rzeźbiarzem, a rodzina należała do jednych z liczniejszych i bardziej znanych na Wileńszczyźnie. Od najmłodszych lat zajmował się fotografią. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Olsztynie, Hermanowicz studiował na Wydziale Operatorskim Łódzkiej PWSFTviT (Dyplom 1974), realizując w czasie studiów szereg etiud jako operator filmowy.

Praca jako fotografik Zarówno w czasie studiów jak i po ich ukończeniu Hermanowicz pracuje jako fotografik, otrzymując za swe prace najwyższe polskie wyróżnienie fotograficzne w owym czasie – „Złocistego Jantara” w dziale „Fotografia mówi” (1977), a następnie wstępując w 1978 do ZPAF. Jego zdjęcia cechowała ironia, absurdalne pokrewne pisarstwu Mrożka poczucie humoru oraz dążenie do perfekcji technicznej. Pomimo że od dziesięcioleci mieszkał we Francji, gdzie wystawiał swoje zdjęcia, starał się regularnie wystawiać w Polsce. Poza tym miał wystawy indywidualne we Francji, w Holandii, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.