291 Dywizja Piechoty () – niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki, rozbita na Śląsku przez Armię Czerwoną.
Sformowana w Orzyszu na mocy rozkazu z 10 lutego 1940, w 8. fali mobilizacyjnej w I Okręgu Wojskowym. Od 22 czerwca 1941 uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki. Brała udział w walkach o Lipawę bronioną przez 67 Dywizję Piechoty. Pod koniec 1944 roku walczyła na przyczółku sandomierskim zajmując odcinek frontu w rejonie góry Szczytniak. Ofensywa radziecka rozpoczęta 12 stycznia 1945 zmusiła oddziały 291 DP oraz oddziały sąsiednich dywizji (88 DP i 168 DP) do odwrotu. W rejonie Częstochowy poległ dowodzący dywizją gen. Artur Finger. Rozbita przez Armię Czerwoną w czasie walk na Sląsku. Jej niedobitki wcielono m.in. do 6 Dywizji Piechoty.
Dowódcy dywizji gen. mjr/gen.por. Kurt Herzog 7 II 1940 – 10 VI 1942; gen. por. Werner Göritz 10 VI 1942 – 15 I 1944; gen. mjr Oskar Eckholt 15 I 1944 – 10 VII 1944; gen. por. Artur Finger 10 VII 1944 – 27 I 1945;