był nazywany „szczecińskim Jerzym Borejszą”Encyklopedia Szczecina Tom I, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 1999 , s. 113. i „przyjacielem poetów” (określenie Gałczyńskiego).
W lutym 1949 złożył dymisję z pełnionej funkcji. Wkrótce został powołany na ambasadora Polski w Czechosłowacji. W marcu 1950 został odwołany z tej funkcji. Przyczyną odwołania był skandal związany z pobiciem przez L. Borkowicza przedstawiciela Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego oraz podejrzenie wobec żony Borkowicza o współpracę z Niemcami podczas okupacjiZ Archiwum SZ. 2, Dom Wydawniczy „Rebis” sp. z o.o., Poznań 2008 .. Kiedy to ujawniono, Borkowicz zostawił żonę i dziecko, pisząc do Bieruta: „po tym co się stało ani jedna myśl moja, ani jeden krok nie może być przed Wami ukryty”Bolesław Bierut, Polskie Radio, [dostęp 2014-12-14]..
Po 1950 Leonard Borkowicz nie pełnił już żadnych wysokich funkcji publicznych, pracując w różnych instytucjach kulturalnych. Ostatnie 10 lat życia spędził w Warszawie. Utrzymywał się z niewielkiej emerytury, mieszkając w bardzo skromnych warunkach.
Zmarł śmiercią samobójczą;