– typ piętnastu japońskich niszczycieli, zbudowanych w okresie międzywojennym dla Cesarskiej Marynarki Wojennej Wielkiej Japonii. Przestarzałe w momencie przystąpienia Japonii do II wojny światowej okręty były wykorzystywane podczas wojny na Pacyfiku głównie do zadań pomocniczych, pełniąc funkcję okrętów patrolowych, transportowych, a pod koniec wojny okrętów-nosicieli kaitenów (żywych torped). Większość okrętów została zatopiona podczas wojny przez alianckie okręty podwodne. Po wojnie jeden z okrętów – „Namikaze” został przejęty przez Marynarkę Wojenną Republiki Chińskiej, gdzie służył pod nazwą „Shen Yang”. Złomowano go w 1960 roku.
Historia Na początku XX wieku, japoński przemysł okrętowy rozwijał się bardzo dynamicznie. Początkowo okręty wojenne kupowano w zagranicznych stoczniach, jednak z czasem wykorzystywano zagraniczne licencje. W połowie 1917 roku pojawił się program „Flota 8-6”, przedstawiony przez admirała Tomosaburō Katō – Ministra Cesarskiej Marynarki Wojennej oraz późniejszego premiera Japonii. Program zakładał pozyskanie 27 nowych niszczycieli. Program ten stanowić miał także uzupełnienie dla pozyskiwanych pancerników i krążowników liniowych.