Początkowo okręty nie posiadały żadnego uzbrojenia przeciwlotniczego, zgodnie z panującym w czasach wprowadzenia do służby lotnictwo odgrywać miało marginalną rolę. Pewnego rodzaju ochronę przed lotnictwem stanowić miały dwa pojedyncze karabiny maszynowe kal. 6,5 mm. W latach kolejnych okręty przechodziły przezbrojenia i zyskiwały lepszą artylerię przeciwlotniczą w postaci działek kal. 25 mm oraz wielkokalibrowych karabinów maszynowych kal. 13,2 mm.
Uzbrojenie torpedowe składało się z trzech podwójnych wyrzutni torped kal. 533 mm Typ 6 Mod 1. Wyrzutnie napędzane były elektrycznie jednak w wyniku awarii mogły być obsługiwane ręcznie. Jedna z wyrzutni znajdowała się przed mostkiem za wysoką dziobówką, zaś dwie pozostałe na śródokręciu między drugim kominem a nadbudówką. Dodatkowo okręty miały możliwość wzięcia na pokład 6 zapasowych skrzyń z torpedami jednak nie były wyposażone w przyrządy ułatwiające ich ponowne ładowanie, co znacząco utrudniało ich ponowny załadunek. Początkowo okręty dysponował dwoma zrzutniami bomb głębinowych z zapasem po 18 bomb głębionowych.