thumb|250px|Człowiek nocy (1954–1955) Germaine Richier (ur. 16 września 1902 w Grans, zm. 21 lipca 1959 w Antibes) – francuska rzeźbiarka, przedstawicielka nurtu rzeźby fantastyczno-ekspresyjnej.
Życiorys Studia ukończyła w Ècole des Beaux-Arts w Montpellier, gdzie jej profesorem był Louis-Jacques Guigues, dawny współpracownik Rodina. W 1925 roku wyjechała do Paryża gdzie była prywatną uczennicą Bourdelle’a.
W pierwszym okresie jej twórczości przeważały tematy antyczne. Artystka tworzyła klasycyzujące popiersia i impresjonistyczne posągi. W 1934 Richier miała w Galerie Max Kaganowitch w Paryżu swoją pierwszą indywidualną wystawę. Dwa lata później otrzymała prestiżową nagrodę z Fundacji Blumenthala w Nowym Jorku. W 1937 roku otrzymała dyplom za rzeźbę na Wystawie Światowej w Paryżu.
Po roku 1940 w twórczości Germaine Richier pojawiają się tematy zaczerpnięte z przyrody: ropuchy, nietoperze, owady. Były one przeobrażane przez artystkę w postacie wpół ludzkie, na wpół zwierzęce.
Podczas wojny przebywała w Szwajcarii i na południu Francji. W 1946 roku wróciła do Paryża.
W roku 1948 wykonała rzeźbę Burza, która rozpoczęła serię kompozycji symbolizujących siły przyrody.