Leon Fudakowski (ur. 26 sierpnia 1904 w majątku Uher koło Chełma, zm. 12 maja 1992 w Cowansville, w prowincji Quebec w Kanadzie) – podpułkownik dyplomowany artylerii Polskich Sił Zbrojnych, 10 listopada 1990 mianowany na stopień pułkownika przez Prezydenta RP na uchodźstwie, ostatni dowódca 12 pułku ułanów podolskich (1944–1947), pierwszy prezes Koła 12 pułku ułanów podolskich w Londynie.
Życiorys Leon Fudakowski urodził się 26 sierpnia 1904 jako syn Bronisława i Anny (z Wołowskich) Fudakowskich w majątku Uher. Ukończył Korpus Kadetów Nr 2 w Modlinie. Jako jeden z grupy 40 kadetów uczestniczył w trzecim powstaniu śląskim. Ukończywszy w 1924 Oficerską Szkołę Artylerii w Toruniu został przydzielony do 7 dywizjonu artylerii konnej. W 1931 został instruktorem w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. 3 listopada 1932 powołany został do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na kurs (1932–1934). W 1933, po ukończeniu pierwszego roku studiów, skierowany został na dwuletni kurs Wyższej Szkoły Wojennej w Paryżu (franc. Ecole supérieure de guerre). 27 czerwca 1935 roku został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 44. lokatą w korpusie oficerów artylerii.