Mimo protestów Bernarda z Clairvaux na Drugim Soborze Laterańskim został pozbawiony godności kardynalskiej wraz z innymi byłymi stronnikami Anakleta II. Dopiero po śmierci Innocentego II nowy papież Celestyn II w drodze wyjątku, z uwagi na powszechny szacunek, jakim Pietro się cieszył, zgodził się na jego powtórne zaliczenie do grona kardynałówWystępuje jako świadek na bullach Celestyna II od 19 października 1143 do 29 lutego 1144.. Zmarł prawdopodobnie wiosną 1144.
Pietro Pisano jest autorem kilku żywotów papieży wchodzących w skład Liber Pontificalis.
Przypisy
Bibliografia Rudolf Hüls, Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130 Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Tybinga: Max Niemeyer Verlag, 1977 Barbara Zenker, Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130 bis 1159, Würzburg 1964 Ian Stuart Robinson, The Papacy 1073-1198. Continuity and innovations, Cambridge University Press 1990 The Cardinals of the Holy Roman Church
Kategoria:Średniowieczni historycy Kategoria:Włoscy kardynałowie XII wieku Kategoria:Legaci papiescy Kategoria:Zmarli w 1144 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pizie