Dworzec dla dwojga (ros. Вокзал для двоих) – radziecki film fabularny z 1982 roku, w reżyserii Eldara Riazanowa.

Fabuła Akcja filmu rozgrywa się w dwóch miejscach: w jednym z więzień na północy Rosji i na dworcu kolejowym w fikcyjnym Zastupinsku (jego rolę odegrał Dworzec Ryski w Moskwie), gdzie przez przypadek dochodzi do spotkania Płatona – pianisty z Moskwy – i Wiery – kelnerki dworcowej restauracji. Płaton pociągiem Moskwa — Ałmaty jedzie spotkać się ze swym ojcem przed procesem, na którym ma odpowiadać za spowodowanie wypadku. Spotkanie z Wierą zaczyna się od awantury, kiedy Płaton odmawia zapłaty za zupę, której nawet nie tknął. Zanim doszło do wyjaśnienia sprawy ze stacji odjeżdża pociąg, którym podróżował. Przyjaciel Wiery przez roztargnienie zabiera dokumenty Płatona, a śpiący na ławce dworcowej Płaton zostaje okradziony z pieniędzy. Wiera czuje się winna zaistniałej sytuacji i stara się mu pomóc. Uczucie między Płatonem a Wierą rozkwita, kiedy Płaton zaprasza Wierę do restauracji, w której pracuje, i tam gra dla niej na pianinie.