Pańska studnia to zbiór 14 opowiadań indyjskiego pisarza Premczanda. Opowiadania zostały napisane na początku XX wieku (pisarz zm. w 1936 roku) w języku hindi lub urdu. Pozycja została wydana przez wydawnictwo Czytelnik, zawiera 201 stron.
Literatura jest zwierciadłem epoki. W niej znajdują swój wyraz te same myśli i uczucia, które niepokoją ludzkie serca, pisze Premczand.
Opowiadania Pańska studnia To obrazek małżeństwa Dżokhu i Gangi. Żona co wieczór musi chodzić daleko do studni. Pewnego dnia woda z tej studni zostaje skażona padliną. Gangi podchodzi ukradkiem do studni, z której nie ma prawa nabierać wody. Przestraszona przez dziedzica nie śmie sięgnąć po czystą wodę. W domu chory mąż pije wodę śmierdzącą padliną...
Spełniony obowiązek Skórnik Dukhi i jego żona Dzhurija potrzebują błogosławieństwa bramina, aby móc ożenić syna. Jako człowiek z niskiej kasty musi cierpliwie czekać na łaskawą zgodę pandita. Bez protestu rąbie dla niego drewno. Żona pandita zasłaniając się skrawkiem sari przed nieczystym spojrzeniem każe mu pracować. Nie karmiąc go. Głodny, coraz słabszy Dukhi haruje w milczeniu czekając, aż pandit się nad nim zlituje. Gdy w końcu pandit wykąpany namaszczony podchodzi do skórnika z kadzidłem zamierzając pójść do jego domu, z przerażeniem widzi, że wymęczony biedak leży nieżywy.