Po niespodziewanej śmierci Federica Caprillego naturalna szkoła jazdy była kontynuowana przez jego uczniów.
Dziedzictwo Nowy styl jazdy wzbudził zaciekawienie w całej Europie. Szkołę w Pinerolo ukończyło 141 obcokrajowców. Przewijali się przez nią oficerowie 33 obcych armii, aby podpatrywać i przyswajać sobie nowe zasady jazdy. Do Polski włoska szkoła przedostała się w pierwszej kolejności za pośrednictwem polskich oficerów służących przed I wojną światową w carskiej armii. Do Rosji idee te przedostały się zaś za sprawą rtm. Pawła Rodzianko, który odbył szkolenie we Włoszech w 1907 r. Po powrocie zaczął wprowadzać metody włoskiej szkoły. Znalazła ona wielu zwolenników wśród carskich oficerów i szybko się zakorzeniła w Rosji. Jednym z pierwszych, którzy przejęli ten styl jazdy, był Karol Rómmel, służący wówczas w Petersburgu. Podpatrywał on nowinki przekazywane adeptom w Michajłowskim Maneżu, co w efekcie zaowocowało tym, że zakwalifikował się do udziału w Igrzyskach Olimpijskich w Sztokholmie w 1912 jeszcze w barwach rosyjskich(zob. Witold Domański, Z płk. Karolem Rómmlem niedokończone rozmowy, Koń Polski 4/2002). Po I wojnie światowej ppłk Rómmel i mjr Leon Kon udali się śladem oficerów innych państw do szkół w Pinerolo i Tor di Quinto.