Za działalność niepodległościową, po wybuchu II wojny światowej został aresztowany przez gestapo i więziony we Wrocławiu, później w KL Buchenwald, skąd w listopadzie 1942 został zwolniony i skierowany do obozu pracy w zakładach chemicznych I.G. Farbenindustrie w Kędzierzynie. W 1944 został ponownie aresztowany.

Po wyzwoleniu Górnego Śląska objął obowiązki starosty kozielskiego, które (z rekomendacji PPS) sprawował od 23 marca 1945 do października 1948. W czasie stalinizmu, w 1948 został aresztowany i niesłusznie więziony do 1953 (zrehabilitowany w 1957). Od 1953 pracował w Przedsiębiorstwie Zmechanizowanych Robót Ziemnych w Gliwicach, a następnie w PPH „Polskie Odczynniki Chemiczne” w Gliwicach jako starszy technolog do spraw opakowań. Powrócił do pracy w terenowych organach władzy w 1958, obejmując mandat radnego Miejskiej Rady Narodowej w Gliwicach – został członkiem jej prezydium (do 1963).

W październiku 1974 przeszedł na emeryturę.

Od 1937 był mężem Magdy z domu Gralla (1916–2001), z którą miał córkę i dwóch synów.

Pochowany na cmentarzu Parafii św.