Wolna Cerkiew Pracownicza (ros. Свободная трудовая церковь) - organizacja prawosławna działająca w ruchu odnowicielstwa. Szczyt jej aktywności przypadł na lata 1922–1924.
Twórcą Wolnej Cerkwi Pracowniczej był Aleksiej Swiatogor, syn prawosławnego kapłana, który nie mając powołania wstąpił jak ojciec do seminarium duchownego i przyjął święcenia. Mimo przynależności do stanu duchownego związał się z rosyjskim ruchem anarchistycznym i zaczął pisać wiersze futurystyczne. Po rewolucji lutowej przystąpił do grupy anarchistów-biokosmitów, którzy głosili pokojową przemianę świata poprzez edukację i pracę kulturalną. Pozostawał również pod wpływem twórczości Dmitrija Mereżkowskiego.
Do ruchu odnowicielskiego akces zgłosił w 1922, w momencie największego poparcia społecznego dla Żywej Cerkwi. Razem ze swoimi współpracownikami Smirnowem i Żytkinem pozyskał wówczas dla swojej organizacji arcybiskupa Joannicjusza (Smirnowa), który został tytularną głową Cerkwi Pracowniczej. Program organizacji układał już jednak głównie Swiatogor, który oparł go na radykalnych żądaniach społecznych. Wolna Cerkiew Pracownicza miała być organizacją kościelną pozbawioną ruchomego majątku.