Józef Szaflarski (ur. 21 listopada 1908 w Tarnowie, zm. 11 listopada 1989 w Katowicach) – geograf polski, profesor UJ w Krakowie, Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Katowicach i Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.
Życiorys Absolwent krakowskiego III Gimnazjum im. Króla Jana III Sobieskiego z roku 1926. W tymże roku podjął studia geografii i geologii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, kończąc je w roku 1929. Na macierzystej uczelni uzyskał w 1931 r. stopień doktora z geografii na podstawie pracy Z morfologii doliny Skawy i Górnej Raby. Pracował w latach 1930-1939 jako asystent w Katedrze Geografii Fizycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zajmował się głównie kartografią, hydrologią i historią odkryć geograficznych. Habilitował się w 1939 na podstawie pracy Morfologia i dyluwium południowych stoków Tatr. Po wojnie został kierownikiem Katedry Geografii Fizycznej UJ (1945–1949), a później Katedry Geografii Ekonomicznej (1949–1954). Pracował równocześnie w Akademii Handlowej. W 1946 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1960 – profesora zwyczajnegoJózef Szaflarski (1908-1989) + zdjęcie. W 1955 napisał Zarys kartografii, w 1968 Poznanie Czarnego lądu. Szczególnie zasłynął w badaniach Tatr i Podtatrza.