Zanik technologii i próby jej odtworzenia Z nieznanych powodów, metody produkcji stali damasceńskiej zostały zapomniane około roku 1600. Próbowano je odtwarzać w różnych miejscach, jednak bez pełnego powodzenia. W Rosji w pierwszej połowie XIX w. intensywne prace nad odtworzeniem metody produkcji stali damasceńskiej (zwanej tam bułat) prowadził Paweł Anosow (przedruk z Gornyj Żurnał, s. 157-318, 1841). Jego stal, otrzymywana prawdopodobnie innymi metodami, ma szereg właściwości zbliżonych do oryginału. W latach 80. XX i na początku XXI wieku, pojawiło się kilka doniesień o eksperymentach, które doprowadziły do otrzymania stali o niemal identycznych właściwościach i strukturze stali damastu. Verhoeven i współpracownicy opublikowali w 1998 roku opis metody, polegającej na 10–20 cyklach wygrzewania stali niskowęglowej do temperatury o 100 °C poniżej temperatury przemiany austenicznej Acm i chłodzenia jej do temperatury pokojowej, co prowadziło do spontanicznego powstania mikrostruktury przypominającej stal damasceńską. W 2018 r.