Nagrobek rodziny Kosów w katedrze w Oliwie – najstarszy na Pomorzu nagrobek rodziny Kosów z lat 1599–1600. Przypisywany jest twórcy manierystycznemu Wilhelmowi van den Blocke.
Historia Nagrobek zamówiła u architekta Willema van den Blocka Justyna Kos (córka Feliksa Konarskiego, siostra opata oliwskiego Dawida). Do 1831 roku stał w nawie głównej. Przeniesiono go do nawy północnej, aby zrobić miejsce na ławki dla wiernych po tym, jak kościół stał się siedzibą parafii.
Opis Wykonany jest z marmuru, piaskowca i alabastru. Wąski cokół dźwiga szerszą od siebie prostokątną płytę, na której klęczą ściśnięte między czterema obeliskami pełnoplastyczne, naturalnej wielkości postaci zmarłych. Przy ścianie powyżej płyty wznosi się cofnięta struktura zwieńczona belkowaniem, którego naczółek wieńczy szyszka. Środkowe pole tworzy tło dużego krucyfiksu, pod którym klęczy zakonnik.
Postaci zmarłych to małżeństwo: Mikołaj Kos (ok. 1539–1599) i Justyna, wraz z dwoma synami – starszym Andrzejem (ok. 1580–1618) w zbroi i młodszym Janem, który zmarł przedwcześnie w wieku dziecięcym. Zakonnik u stóp krucyfiksu to trzeci syn, Feliks, opat pelpliński. Czoło płyty zdobi fryz z ośmioma herbami.