Juefan Huihong (chiń. 覺範慧洪, pinyin Juéfàn Huìhóng; kor. 각범혜홍 Kakpǒm Hyehong; jap. Kakuhan Ekō; wiet. Giác Phạm Huèi Hồng; ur. 1071, zm. 1128) – chiński mistrz chan z frakcji huanglong szkoły linji i poeta. Znany także jako Dehong (德洪) i Qingliang Huihong (清凉慧洪).
Życiorys Juefan pochodził z Benchun w prow. Jiangxi.
Gdy Juefan miał 14 lat zmarli jego rodzice. Został w nowicjuszem w klasztorze mistrza Sanfenga Qinga. Każdego dnia zapamiętywał kilka tysięcy słów sutr, które studiował. Posiadał fotograficzną pamięć i zapamiętywał każdy tekst po jednym przeczytaniu. Stał się wybitnym znawcą sutr. W wieku 19 lat przyjął pełną mnisią ordynację w klasztorze Tianwang (Niebiańskich Królów) w Luoyangu. Wtedy też otrzymał swoje pierwsze imię Dharmy – Huihong. Zdał także państwowe egzaminy. W klasztorze tym studiował nauki madhjamiki oraz jogaczary. Jego nauczycielem był mnich Xuanmi.
Po czterech latach nauki przestał studiować sutry i rozpoczął praktykę u mistrza Zhenjinga (Letana Kewena) w Guizong. Gdy Zhenjing przeniósł się do Shimen, Juefan poszedł tam za nim. Mistrz obawiał się, że Juefan cierpi na chorobę wywołaną jego nadmierną erudycją. Starał się swoimi naukami rozbudzić w nim wielkie zwątpienie.