28 marca kompania pod dowództwem kpt. Maksymiliana Szoca przybyła do Tarentu, skąd odjechała do . Rozkazem dowódcy Wysuniętej Bazy Armii L.dz.800/Tjn./SD/44 z dnia 1 maja 1944 otrzymała etat brytyjski ME.1776/1 i polski 65130. Na jego podstawie miała się składać z dowództwa kompanii z drużyną gospodarczą, plutonu radio, plutonu stacyjnego łączności i szyfranta. Od 8 czerwca do kompanii zaczęli przybywać żołnierz młodszego rocznika spośród Polaków, którzy dostali się do niewoli alianckiej, a wcześniej służyli w armii niemieckiej. W sierpniu zmieniono nazwę kompanii na „7 kompania łączności”. Po przeszkoleniu 25 września przekazano do 11 batalionu łączności 30 szeregowych, do 3 Karpackiego batalionu łączności 21 szeregowych, do 5 Kresowego batalionu łączności 4 szeregowych, a do 9 kompanii łączności 5 szeregowych. Z uwagi na potrzeby szkoleniowe powiększono skład kompanii. 18 października 7 kompania przeszła do Matery, gdzie posiadała lepsze warunki bytowe (bloki koszarowe) i szkoleniowe. 14 listopada zmieniony został numer kompanii na „17”. 10 listopada dowództwo 17 kompanii łączności przejął mjr Wincenty Janecki, a 17 listopada kolejny kpt. Franciszek Drewienkowski. Kilkunastu szeregowych kompanii oddelegowano na szkolenie radiomechaników do Rzymu.