Izba walutowa (inaczej zarząd walutą; currency board arrangement) – forma sztywnego systemu kursu walutowego danego kraju, wykorzystywana najczęściej do walki z hiperinflacją. Władze kraju decydując się na wprowadzenie systemu izby walutowej zobowiązują się na mocy prawa (najczęściej poprzez zapis w konstytucji lub innym ustawodawstwie będącym ponad bankiem centralnym) do wprowadzenia wymienialności waluty krajowej na określoną walutę zagraniczną po sztywnym, niezmienionym kursie (system nie dopuszcza istnienia pasma wahań kursu).
W kraju stosującym system zarządu walutą nie ma możliwości prowadzenia niezależnej polityki pieniężnej ponieważ bank centralny nie może pełnić swoich tradycyjnych funkcji (np. traci funkcję pożyczkodawcy ostatniej instancji, co oznacza całkowity brak możliwości udzielania kredytów refinansowych bankom komercyjnym, nawet w sytuacji zagrożenia kryzysem płynności; nowa emisja pieniądza możliwa jest tylko w przypadku wzrostu poziomu rezerw walutowych – np. w związku z napływem kapitału). Istotnym elementem wiarygodności prowadzonej polityki państwa jest także odpowiednia dyscyplina fiskalna i sytuacja budżetu państwa.