mały|Grób symboliczny Antoniego Langera na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Antoni Langer (ur. 5 marca 1888 w Pakosławiu, zm. 21 sierpnia 1962 w Bydgoszczy) – polski działacz polityczny, poseł na Sejm I, II i III kadencji (1922–1935), do Krajowej Rady Narodowej (1946–1947) i na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).

Życiorys Urodził się w rodzinie Gustawa i Rozalii z Królikowskich. W 1907 ukończył gimnazjum w Warszawie. Odbył dwa semestry studiów medycznych. W 1911 ukończył studia etnograficzne na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Podczas studiów pracował w redakcji „Zorzy” i „Życia”, współpracował też z innymi redakcjami. Opracowywał metodykę pieśni ludowych wraz z Bronisławem Piłsudskim. Zbierał melodie z Podhala, współzakładał też sekcję ludoznawstwa przy Towarzystwie Tatrzańskim w Zakopanem. Był pracownikiem Instytutu Solvaya w Brukseli, a także kustoszem polskiej ludoznawstwa Biblioteki Królewskiej. W 1916 był sekretarzem Centralnego Komitetu Obywatelskiego w Warszawie. Następnie, do 1918, był internowany przez Niemców. W 1918 został kierownikiem Wydziału Oświaty i Kultury i sekretarz działu wydawnictw PMS.