Wyścig ukończył 43 okrążenia za zwycięzcą, Jackiem Brabhamem, i nie został sklasyfikowany.
W Grand Prix Kanady 1968 Pease nie zdołał wystartować swoim Eaglem, ponieważ zepsuł się wał korbowy.
Na początku 1969 roku Pease oddał Eagle’a Castrolowi, i ścigał się samochodem Lola T140-Chevrolet dla Johna Maryona w serii Gulf Canada, składającej się z dziewięciu wyścigów Formuły A i Formuły 5000. Nie osiągał on jednak zachwycających wyników.
Pease spróbował wystartować w Formule 1 jeszcze raz, podczas Grand Prix Kanady 1969. Pease zakwalifikował się na 17. miejscu. Jednakże w wyścigu jego najszybsze okrążenie było o ok. 13 sekund wolniejsze od najszybszego w wyścigu i był dublowany już na piątym okrążeniu. Po tym, jak prawie spowodował wypadek, na 22 okrążeniu został zdyskwalifikowany za zbyt wolną jazdę, co do dzisiaj pozostaje jedynym takim przypadkiem w historii Formuły 1.
W roku 1970 kontynuował ściganie się w Formułach: A i 5000. Wygrał nawet ostatni wyścig sezonu w Harewood, jeżdżąc Brabhamem BT21. Ścigał się także Brabhamem BT23B. Zaprzestał ścigania, kiedy sporty motorowe stały się dlań zbyt kosztowne. Następnie został właścicielem studia reklamy. Obecnie mieszka w Sevierville w stanie Tennessee w USA.