Obserwacje zachowań przypominających żałobę zanotowano również u żyraf Rothschilda. W 2010 w Kenii (Zoe Muller z Rothschild’s Giraffe Project) zaobserwowano samicę żyrafy która zmieniła rutynowe stadne zachowania (narażające ją niebezpieczeństwo), aby nie oddalać się od cielaka, który urodził się ze zdeformowaną stopą i miał problemu z przemieszczaniem się. Gdy po 4 tygodniach od urodzenia cielak padł, mniej więcej po godzinie jego ciałem interesowała się matka i 16 innych samic, wykazując oznaki pobudzenia i niepokoju. Po południu wokół zwłok zebrało się 23 samic i 4 młode osobniki. Podobnie jak u słoni i waleni, niektóre szturchały pyskami ciało cielaka. Wieczorem przy ciele, bliżej niż w ciągu dnia, przebywało znowu kilkanaście samic. Przez następny dzień ciało nadal było odwiedzana przez wiele osobników dorosłych, aż do momentu gdy, mimo prób obrony, zwłoki zostały zabrane przez padlinożerców.
Zebrane obserwacje pokazują u niemal wszystkich gatunków występowanie kontinuum reakcji – niektóre wydają się obojętne wobec śmierci współtowarzyszy, inne są nią bardzo poruszone.