Papirus Oxyrhynchus 208 + 1781, oznaczany symbolem (według numeracji Gregory-Aland), ε 02 (von Soden) – grecki rękopis Nowego Testamentu spisany na papirusie, w formie kodeksu. Jest jednym z rękopisów odkrytych w Oxyrhynchus. Paleograficznie datowany jest na początek III wieku. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana. Pod względem tekstualnym jest bliski dla Kodeksu Synajskiego, jednak z pewnymi wyjątkamiPhilip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 73..
Opis Zachowały się fragmenty trzech kart rękopisu. Zachowany tekst Ewangelii Jana zawiera wiersze 1,23-31.33-40; 16,14-30; 20,11-17.19-20.22-25. Pisany jest jedną kolumną na stronę, 27 linijek na stronę. Rozmiary kart wynoszą 12,5-13 na 25 cm.
Rękopis sporządzony został przez rękę wprawioną w pisaniu dokumentów, okrągłą, prostą uncjałą średniej wielkości. Nomina sacra pisane są skrótami (ΙΗΝ, ΙΗΣ, ΠΡ, ΠΡΑ, ΠΡΣ, ΘΥ), z wyjątkiem ανθρωπος, które jest pisane pełną formą.
Skryba miał tendencję do skracania, zwłaszcza do opuszczania zaimków i spójników jeżeli te nie są konieczneB. P. Grenfell & A. S.