Klejniki (biał. Клейнікі, ros. Клейники) – wieś (agromiasteczko od 2011 r.) w rejonie brzeskim obwodu brzeskiego; centrum administracyjne sielsowietu Klejniki.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 106..
Geografia Miejscowość położona przy północno-zachodniej granicy Brześcia, między wsiami Nepli, Piaski i Skoki, niedaleko od przejścia granicznego Kukuryki-Kozłowicze.
Historia W XVII w. właścicielem Klejnik był dziadek Juliana Ursyna Niemcewicza Aleksander Niemcewicz (ur. w 1681), miecznik brzeski. Potem wieś należała do jego potomków, wchodząc w skład dóbr Skoki.
W XIX w. wieś znajdowała się w powiecie brzeskim guberni grodzieńskiej.
W okresie międzywojennym Klejniki należały do gminy Motykały w powiecie brzeskim województwa poleskiego. Według spisu powszechnego z 1921 r. wieś i folwark Klejniki liczyły 65 domów. Mieszkało tu 350 osób: 156 mężczyzn, 194 kobiety. Pod względem wyznania 135 mieszkańców było rzymskimi katolikami, a 215 prawosławnymi. Natomiast pod względem narodowości 134 osoby deklarowały się jako Polacy, 215 - jako Białorusini, a 1 - jako RusinNarodowość inna niż białoruska i poleszucka..
Po II wojnie światowej w granicach ZSRR i od 1991 r. w niepodległej Białorusi.