Bitwa pod Smoleńskiem lub bitwa pod Rajewką – starcie zbrojne w trakcie III wojny północnej, które miało miejsce 20 września 1708 pomiędzy wojskami szwedzkimi Karola XII liczącymi ok. 2400 żołnierzy a wojskami rosyjskimi Christiana Felixa Bauera liczącymi 16 000 żołnierzy (Rosjanan, kozaków i Kałmuków). Bitwa miała miejsce pod wsią Rajewka (ros. Раёвка lub Раeвка, biał. Раеўка), około 70 km od Smoleńska, mniej więcej w połowie drogi ze Smoleńska do Mohylewa, tuż przy granicy Rosji z Rzeczpospolitą. Zakończyła się zwycięstwem Szwedów, lecz zmusiła ich do zmiany kierunku działań.

Po zwycięskich bitwach pod Hołowczynem (14 lipca 1708) i pod Malatyczami (30 sierpnia) Szwedzi poruszający się na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego, dotarli do Dniepru w okolice Mohylewa. Zmierzali stamtąd uderzyć na terytorium Rosji i przejść przez Bramę Smoleńską w kierunku Moskwy. Po przekroczeniu granicy skierowali się na wieś Tatarsk, by zmierzyć się armią Piotra I, która stała pod Smoleńskiem.