rośnie tu kilka gatunków storczykowatych: gnieźnik leśny, żłobik koralowy, kruszczyk szerokolistny, kruszczyk rdzawoczerwony, kruszczyk siny i buławnik wielkokwiatowy.
Szczyt wzgórza wznosi się około 90–100 m ponad otaczającą go wierzchowinę Płaskowyżu Ojcowskiego. Stoki są dość strome, w niektórych miejscach ich nachylenie dochodzi do 40%. W partiach szczytowych znajdują się liczne wapienne ostańce. Najwyższy z nich widoczny jest ponad koronami drzew. Na skałach tych uprawiana jest wspinaczka skalna. Wspinacze niektórym ze skał nadali nazwy: Januszkowa Baszta, Mur z Płetwą, Turnia Drwali, Turnia nad Jaskinią, Skała z Rynną, LeśniczówkaPaweł Haciski, Południowa część Jury Krakowsko-Częstochowskiej, Warszawa, RING, 2015, .
Kilkanaście metrów poniżej szczytu znajduje się wejście do odkrytej w 1970 roku jaskini Januszkowa Szczelina, uznawanej za trzecią co do głębokości jaskinię na terenie całej Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Oprócz niej na Januszkowej Górze zbadano i opisano jeszcze inne jaskinie i schroniska. Są to: Jaskinia Podwójna, Jaskinia