Pozostałe elewacje z drewnianymi oknami: pojedynczymi, trójrzędowymi, dwudzielnymi w babińcach i przedsionku oraz bliźniaczymi, czterorzędowymi, dwudzielnymi zwieńczonymi łukowo w sali głównej. Tylna fasada, południowo-wschodnia, tradycyjnie z oknami skierowanymi na Jerozolimę.
Wejście frontowe prowadzi do sieni, pierwotnie mniejszej. Powiększona została kosztem wydzielonej izby-babińca. Dodatkowe wejście w elewacji południowej, blisko portyku. W mechicy na parterze szczelina, na piętrze szereg niewielkich okienek. Sala główna o proporcjach zbliżonych do kwadratu, o wymiarach 9,0 m x 8,6 m. Obniżona względem przedsionka o trzy stopnie. W osi budynku podciąg podparty w sali modlitw na dwóch słupach. Pomiędzy słupami bima na podwyższeniu ze schodkami od lewej i prawej strony. Pośrodku południowo-wschodniej ściany umiejscowiony aron ha-kodesz, po pracach remontowych wymieniony z szafy gdańskiej na kredens oraz pozbawiony zwieńczenia w postaci korony z napisami.
Wszystkie stropy płaskie, po restauracji synagogi w sali głównej „na nakładkę”. Belki stropowe oparte poprzecznie, na ścianach oraz podciągu. Wieńczący budynek dwukondygnacyjny, czterospadowy dach łamany, polski, stolcowy oparty na stropach oraz kolumnach portyku, prawdopodobnie pokryty gontem.