Usłyszał kogoś krzyczącego „Złodziej!” i doświadczył pierwszego urzeczywistnienia.
Pewnego razu kiedy jechał na wozie z Sanwu do Yishui w poszukiwaniu trudnego do znalezienia miejsca pobytu mistrza Furonga, woźnica zabłądził. Rozzłoszczony Baofeng złapał za kij, żeby uderzyć woźnicę i w tym momencie osiągnął wielkie oświecenie, co podsumował okrzykiem Czyż ziemia nie jest wielką górą z żółwia?!
Po przybyciu do mistrza Furonga, ten popatrzył na Baofenga i wykrzyknął Spadkobierca mojej Dharmy! Będzie po nim wiele pokoleń!
Baofeng wszedł do sali mnichów i powiedział do nich Wszyscy buddowie minionych czasów już wkroczyli w nirwanę. Ludzie! Nie tęsknijcie za nimi. Buddowie przyszłości jeszcze nie pojawili się na tym świecie. Wszyscy z was – nie ulegnijcie złudzeniu! Właśnie dziś, kim jesteście? Studiujcie to!
Po śmierci został skremowany i pozostałości po nim wyglądały jak klejnoty i perły. Jego język i zęby nie uległy spaleniu. Jego stupa została wybudowana na zachodnim szczycie góry przy klasztorze.