Eksterminacja więźniów thumb|250px|Członkowie łobżenickiego Selbstschutzu. Piąty od lewej stoi Harry Schulz. Sanktuarium w Górce Klasztornej było jednym z 19 prowizorycznych obozów dla internowanych utworzonych przez Selbstschutz na Pomorzu. Nazwa „obozy dla internowanych” była przy tym eufemizmem, mającym ukryć prawdziwe przeznaczenie obozów Selbstschutzu, którym była eksterminacja przetrzymywanych tam Polaków i Żydów.
W nocy z 11 na 12 listopada wszystkich przebywających w Górce Klasztornej duchownych obudzono, po czym po skrępowaniu linami i drutami załadowano do samochodu ciężarowego. Jeszcze na terenie klasztoru zginął ksiądz Bolesław Wysocki (redaktor miesięcznika „Posłaniec Świętej Rodziny”), którego zastrzelono podczas próby ucieczki. Wywózki z obozu uniknął jedynie ks. Mieczysław Buławski (proboszcz z Kosztowa), gdyż wstawił się za nim Niemiec Bittner, który pamiętał, iż podczas powstania wielkopolskiego ksiądz uratował od internowania kilku Niemców. Pozostałych 48 duchownych (w tym obie siostry zakonne) przewieziono na miejsce straceń na terenie byłej żwirowni w miejscowości Paterek w pobliżu Nakła i tam rozstrzelano. Rannych dobijano łopatami. Egzekucją kierował osobiście Harry Schulz.