Do efektywniejszych, ale bardziej zachłannych obliczeniowo metod należy wykorzystanie sieciowych cząsteczek Ewalda (ang. particle mesh Ewald, PME) oraz algorytmów multipolowych. .
Parametryzacja Pole siłowe nie definiuje jedynie funkcjonalnej formy potencjału, ale także określa zestaw parametrów dla każdego typu atomu. Przykładowo dane pole siłowe może zawierać inne parametry opisujące atom tlenu w grupie karbonylowej niż opisujące ten atom znajdujący się w grupie hydroksylowej. Typowy zbiór parametrów dla pojedynczych atomów zawiera wartość masy atomowej, promień van der Waalsa oraz ładunek cząstkowy. W przypadku dubletów, trypletów oraz kwadrupletów połączonych ze sobą atomów zestaw zawiera wartości dla równowagowych długości wiązań, kątów walencyjnych, kątów torsyjnych (dwuściennych) oraz efektywnych stałych siłowych dla każdego z potencjałów harmonicznych. Większość obecnie stosowanych pól siłowych wykorzystuje model „ustalonych ładunków” w którym do każdego atomu jest przypisana określona wartość ładunku elektrostatycznego, na którą nie ma wpływu lokalna geometria pola elektrycznego. Pola siłowe nowej generacji w wielu przypadkach posiadają zaimplementowaną symulację polaryzowalności, co pozwala na odtworzenie wpływu lokalnych interakcji elektrostatycznych na geometrię ładunku danego atomu.