Pojawienie się i upowszechnienie cartes de visite przyczyniło się do umasowienia fotografii. Za sprawą kieszonkowego formatu, ułatwiającego przechowywanie i oglądanie, szybko przeniknęły one do codziennego życia, stając się medium egalitarnym. Po raz pierwszy szerokie masy miały możliwość utrwalenia swoich wizerunków, co do tej pory – za sprawą kosztownych portretów malarskich – zarezerwowane było dla władców, bogatej arystokracji itp. Ponadto dostępne stały się podobizny znanych osobistości (pisarzy, malarzy, muzyków, członków rodzin królewskich, polityków). Nakłady cartes de visite tego typu były bardzo duże, podobnie jak ich oddziaływanie. W Wielkiej Brytanii szczególną popularnością cieszyły się portrety królowej Wiktorii, które w latach 1860–1862 sprzedane zostały w liczbie ok. 3–4 milionówP. Hamilton, R. Hargreaves, The beautiful and the damned. The creation of identity in nineteenth century photography, London 2001, s. 19.. Zdjęcia sławnych osób kolekcjonowano w całej Europie (i poza nią) na szeroką skalę. Podobnie było z cartes de visite przedstawiającymi znane miasta, pejzaże, zabytki, budynki, którymi zapełniano specjalne albumy.
Moda na cartes de visite zanikła z końcem lat 60. XIX w. Zostały wyparte przez zdjęcia w większym formacie, tzw. formacie gabinetowym (cartes de cabinets).
Przypisy
Bibliografia