Szczuroskocznik (Perognathus) – rodzaj ssaków z podrodziny szczuroskoczników (Perognathinae) w obrębie rodziny karłomyszowatych (Heteromyidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północneju.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 53–78 mm, długość ogona 42–86 mm, długość ucha 6–8 mm, długość tylnej stopy 17–22 mm; masa ciała 5–24 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1839 roku niemiecki przyrodnik Maximilian zu Wied-Neuwied w artykule zatytułowanym Kilka nowych rodzajów gryzoni z zewnętrznymi workami policzkowymi, opublikowanym w czasopiśmie „Nova Acta Physico-medica Academiae Caesareae Leopoldino-Carolinae Naturae Curiosum”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) szczuroskocznik oliwkowogrzbiety (P. fasciatus).
Etymologia Perognathus (Peragnathus): pēra ‘kieszeń, torba’; γναθος gnathos ‘żuchwa’. Cricetodipus: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Cricetus Leske, 1779 i Dipus E.A.W. von Zimmermann, 1780. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Cricetodipus parvus T.R. Peale, 1848. Abromys: gr. αβρος abros ‘delikatny, miękki’; μυς mus, μυoς muos ‘mysz’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Abromys lordi J.E. Gray, 1868. Otognosis: gr. ους ous, ωτος ōtos ‘ucho’;