W sprawie Islamu artystka przedstawiała neutralne stanowisko. Z upływem czasu i inwazyjności reżimu islamskiego Iranu twórczość Shirin stawała się coraz śmielsza politycznie i krytyczna. Zgodnie z artykułem w Time, artystka ma na celu rozwikłać ideologię Islamu przez swoją sztukę. Jej obecna kinowa produkcja w dalszym ciągu pragnie wyrazić poetyckie, filozoficzne i metaforyczne, jak i szeroko rozbudowane poziomy intelektualnej abstrakcji. W 2009 Neshat wygrała Srebrnego Lwa w kategorii najlepszy reżyser podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, za reżyserski debiut Women without Men.
Prace Turbulent, 1998. Dwukanałowe video/audio instalacja. Rapture, 1999. Dwukanałowe video/audio instalacja. Soliloquy, 1999. Kolorowe video/audio instalacja. Fervor, 2000. Dwukanałowe video/audio instalacja. Passage, 2001. Single channel video/audio instalacja. Logic of the Birds, 2002. Multi-media Performance. The Last Word, 2003. Jednokanałowe video/audio instalacja. Mahdokht, 2004. Three channel video/audio instalacja. Zarin, 2005. Jednokanałowe video/audio instalacja. Munis, 2008. Kolorowe video/audio instalacja oparta na noweli Shahrnush Parsipur: Women Without Men. Faezeh, 2008.