Feliks Czarniecki (ros. Феликс Флорианович Чарнецкий, ur. 4 grudnia 1871 w Bubnówce, zm. 20 października 1959 w Krakowie) – polski lekarz psychiatra.
Życiorys Feliks Czarniecki urodził się w majątku Bubnówka w powiecie bobrujskim; syn Floriana, ziemianina, i Marii z domu Liniewicz. Ukończył gimnazjum w Bobrujsku. Studiował medycynę na Uniwersytecie Moskiewskim. Studia ukończył 14 października 1899, dyplom zaś otrzymał 9 lutego 1900. Początkowo pracował w prywatnej lecznicy doktora J. Glinki w Moskwie. W latach 1901–1915 był asystentem, a następnie starszym asystentem w Centralnej Stacji Przyjęć dla Psychicznie Chorych. Opublikował szereg prac w języku rosyjskim i francuskim ze swojej specjalności. Pracował również w Miejskim Szpitalu Miedwiednikowskim, a w czasie I wojny światowej – w szpitalu w Lefortowie. Wykładał w szkole felczersko-akuszeryjnej doktora G. Robińskiego. Interesował się psychiatrią społeczną – szczególnie walką z alkoholizmem. Opracował zagadnienie alkoholizmu na terenie Moskwy (1913, 1915) i tam też otworzył własny zakład dla alkoholików.