mały|lewo|Brama wjazdowa na dawny teren Huty Zygmunt (2018) mały|lewo|Zabudowania położonej przy hucie Kolonii Zygmunt (2018) Huta Zygmunt (niem. Hubertushütte, do 1936 roku Huta Hubertus) – zlikwidowana huta żelaza, która znajdowała się w Bytomiu–Łagiewnikach, formalnie istniała od 1857 roku do 10 marca 2000 roku, kiedy została postawiona w stan upadłości.
Została założona w 1857 roku przez Huberta von Tiele-Wincklera, wcześniej, od 1845 roku działała jako cynkownia. Huta była zaopatrywana w węgiel przez pobliską kopalnię Łagiewniki, na terenie huty znajdował się szyb Schwerin. Od 1889 roku należała do koncernu Katowickiej Spółki Akcyjnej dla Górnictwa i Hutnictwa. W 1901 roku ukończono budowę robotniczej Kolonii Zgorzelec dla pracowników zakładu. W 1904 roku zakład powiększono o nowo wybudowaną stalownię i koksownię. Zmiana nazwy huty z Hubertus na Zygmunt nastąpiła w 1936. W 1937 huta została włączona w skład Wspólnoty Interesów Górniczo-Hutniczych z siedzibą w Katowicach. W latach 1940–1942 zakład należał do I.G. Betriebsgruppe Bismarckhütte, następnie do Berghütte Königs und Bismarckhütte AG.