Początkowo uderzenie 1 Frontu Białoruskiego zmieniło się w katastrofę. Po zakończeniu ostrzału artyleryjskiego Sowieci włączyli 143 reflektoryInne źródła podają, że reflektorów było 147., które skierowali bezpośrednio na pozycje niemieckie. Potencjalnie miały one wskazywać i oślepić Niemców, jednak ich efekt był odwrotny: szturmujący żołnierze radzieccy na tle światła byli doskonałymi celami. Heinrici i Busse przewidzieli atak i już wcześniej wycofali obrońców z pierwszej linii okopów. Ciężką przeszkodą dla wojsk radzieckich było sztuczne bagno. Gdy wojska radzieckie dotarły do drugiej linii obrony, Niemcy wykonali kontruderzenie ogniem zaporowym. Dzięki temu manewrowi armia sowiecka poniosła ciężkie straty; uderzenie radzieckie zostało zatrzymane. Marszałek Żukow w celu wzmocnienia uderzenia wysłał 1. i 2 Armię Pancerną Gwardii. Wczesnym wieczorem pomiędzy godz. 16 a 18 odnotowano postęp (77 Korpus Armijny wraz z 3 Armią Uderzeniową nieoczekiwanie posunęły się 8 kilometrów naprzód), ale druga linia obrony została nienaruszona. 16 kwietnia 61 Armia prowadziła jedynie działania rozpoznawcze, a 47 Armia osłaniała lewą flankę 1 Armii WP. Żukow był zmuszony do złożenia raportu, że jego bitwa nie szła zgodnie z planem. Na południu atak 1 Frontu Ukraińskiego Koniewa odbywał się zgodnie z planem.