W 1625 „Anne Royal” ponownie został flagowym okrętem floty angielskiej i pod dowództwem Edwarda Cecila, wicehrabiego Wimbledon, wziął udział w kolejnej wyprawie na Kadyks (kapitanem okrętu był Thomas Love). Tym razem ekspedycja, której koszt szacowano na 250 tys. ówczesnych funtów zakończyła się kompletnym niepowodzeniem. „Anne Royal” wrócił z wyprawy z mocno zdekompletowaną załogą, mając na pokładzie 160 chorych (130 osób zmarło wcześniej w trakcie wyprawy wskutek chorób dziesiątkujących załogi).
W 1636 „Anne Royal” nadal pozostawał w służbie pod dowództwem wiceadmirała Johna Penningtona. W tym samym roku zatonął na rzece Medway w hrabstwie Kent w Anglii. Okręt, stojący na kotwicy, osiadł na dnie w trakcie odpływu, uszkadzając poszycie. W trakcie próby zejścia z mielizny „Anne Royal” wywrócił się i zatonął. Okręt wydobyto wielkim kosztem, ale naprawa okazała się nieopłacalna i wkrótce potem wrak rozebrano.
Bibliografia Angus Konstam, Wielka Armada 1588, Osprey Publishing 2009 Geoffrey Parker, The Dreadnought Revolution of Tudor England, Mariner’s Mirror 1996 Rif Winfield, British Warships in the Age of Sail 1603 – 1714: