W przeciwieństwie do swego ojca, który rządził Marchią Austriacką głównie z Klosterneuburga, Henryk uczynił swoją główną rezydencją Wiedeń. Dzięki temu Wiedeń w swoim rozwoju prześcignął szybko miasta takie jak Krems, Melk i Klosterneuburg i pozostał na stałe stolicą Austrii. W 1147 roku z fundacji książęcej ukończono i 8 czerwca tego roku poświęcono pierwszy kościół w miejscu obecnej katedry św. Szczepana. Ten pierwotnie niewielki romański kościół znajdował się wówczas poza murami miasta. W bezpośrednim sąsiedztwie swojej rezydencji Am Hof, zbudowanej w latach 1155/56 Henryk ufundował w 1155 roku w Wiedniu Schottenstift (klasztor szkocki), gdzie miał zostać pochowany.
W długotrwałym konflikcie między cesarzem Fryderykiem I Barbarossą a papieżem i w związanych z nim wojnach Henryk popierał politykę bratanka, wikłając się jednak przy tym w konflikty z sąsiadami, tocząc wojny graniczne głównie z Węgrami i Czechami.
Śmierć W latach siedemdziesiątych XII w. książę czeski Sobiesław II dokonywał kilkakrotnie wypraw łupieżczych na Austrię, na które Henryk odpowiadał karnymi ekspedycjami.