Kriegsstraßenbahnwagen (pol. wojenny wagon tramwajowy, skrót KSW) – oznaczenie niemieckiego dwuosiowego tramwaju o uproszczonej konstrukcji, opracowanego podczas II wojny światowej w zakładach Düsseldorfer Waggonfabrik w Düsseldorfie. Założenia konstrukcyjne wagonów KSW produkowanych w latach 1943–1950 stały się podstawą dla budowy pierwszych powojennych polskich wagonów tramwajowych Konstal N.
Konstrukcja KSW to dwukierunkowy, dwustronny, jednoczłonowy pojazd szynowy charakteryzujący się uproszczoną konstrukcją: brakiem przewiewu silników, sprzęgu Scharfenberga, siedzenia dla motorniczego, taśmy z kierunkami w kasetonach i kasetonu dla numeru linii na dachu. Dodatkowo szyby montowano za pomocą uszczelek wprost do nadwozia którego konstrukcja wykonana była ze stali i obłożona prostymi płytami blaszanymi. We wnętrzu tramwaju poręcze wykonywano z rur stalowych. Zewnętrznej blachy nadwozia od strony wewnętrznej nie pokrywano żadnym materiałem, a oświetlenie stanowiły niczym nie osłonięte żarówki.
Taka konstrukcja tramwaju KSW pozwalała na szybkie, tanie i oszczędne materiałowo wytwarzanie wagonów w warunkach wojennego deficytu.