thumb|200px|Kazimierz Malewicz, Supremus No. 67, 1928 Konstruktywizm – kierunek w sztuce abstrakcyjnej powstały w 1913 roku w Rosji, nieco później w Holandii i ostatecznie rozprzestrzenił się po całej Europie, do USA dotarł po I wojnie światowej.
Podstawowym wyróżnikiem konstruktywizmu w stosunku do innych ruchów awangardowych było stosowanie dyscypliny formalnej ograniczonej do prostych elementów geometrycznych: koła, trójkąta i linii prostej. Z założenia wzajemne oddziaływania tych form wywołują wewnętrzne napięcie w kompozycji obrazu. Celem jest poszukiwanie nowej ekspresji estetycznej, a metodą świadoma rezygnacja nie tylko z prezentowania widzialnej rzeczywistości, ale także odejście od skojarzeń ze światem przedmiotów. Konstruktywizm zawdzięcza nazwę zarówno podejściu do budowania obrazu – "konstruowania" z określonych elementów, jak i swoistemu zaangażowaniu w nowoczesność.
Konstruktywizm wywodzi się częściowo z futuryzmu. Konstruktywizm rozwinął się w powiązaniu ze wzornictwem przemysłowym, architekturą, modą (prêt-à-porter – gotowe do włożenia), grafiką użytkową, nowoczesną typografią i projektowaniem mebli.