Zwiedzeni troskliwą opieką, którą otaczano ich w krytycznych dla Związku Radzieckiego dniach, przecenili jednak swoją własną rolę. W początkach grudnia 1941 niemiecki Blitzkrieg zaczynał ponosić fiasko, Moskwa ani Leningrad nie wpadły w ręce Hitlera, a podpisanie przez Stany Zjednoczone Lend-Lease Act stwarzało perspektywy poważnej pomocy dla ZSRR bez istnienia żadnego „żydowskiego komitetu”. 3 grudnia 1941 Ehrlich i Alter zostali aresztowani przez NKWD w Kujbyszewie (gdzie zostały ewakuowane władze ZSRR) i słuch o nich zaginął. Jako obywatele ZSRR (sic!), oskarżeni o zdradę zostali skazani na osobisty rozkaz Stalina na rozstrzelanie (na Alterze wyrok wykonano 17 lutego 1943, Ehrlich powiesił się w celi 14 maja 1942), a wraz z nimi pogrzebana idea organizacji, którą chcieli stworzyć.
Powstanie JAK Wieczorem 24 sierpnia 1941, tysiące osób spotkało się w Centralnym Parku Kultury i Wypoczynku, największym parku Moskwy, na „publicznym zgromadzeniu przedstawicieli narodu żydowskiego”. To rozpowszechnione w prasie określenie sygnalizowało, że Stalin w zasadzie aprobował plan Ehrlicha i Altera z zastrzeżeniem, że nie będzie to komitet międzynarodowy, lecz żydowsko-radziecki.