Wiosną 1998 został najmłodszym w historii laureatem tytułu Zasłużonego Artysty Ukrainy. W 2000 premierę miał jego kolejny album studyjny pt. Wona. 2 września jako pierwszy w historii wykonał hymn narodowy podczas meczu piłki nożnej, śpiewając go przed meczem między Ukrainą a Polską, rozegranym na Stadionie Olimpijskim w Kijowie. W tym samym roku odbył trasę koncertową promującą płytę pt. Win (2001). Przez kolejne dwa lata ponownie otrzymywał tytuł „piosenkarza roku” na festiwalu Tavria Games. thumb|Ponomariow (2009) W 2003 został wewnętrznie wybrany na reprezentanta Ukrainy w 48. Konkursie Piosenki Eurowizji. 24 maja z utworem „Hasta la vista” zajął 14. miejsce w finale konkursu w Rydze. Po udziale w konkursie został prowadzącym program Zołota Żar-ptycia, podczas którego prezentował wyniki notowań ukraińskich list przebojów. W kolejnych latach wydał kilka albumów studyjnych: Kraszcze (2004), Ja lublu tilky tebe (2006) i Niczenkoju (2007). W 2005 poprowadził program kulinarny Smaczna kraina. W 2011 został jednym z jurorów programu Narodna zirka i Gołos Ukrainy. W 2012 został odznaczony nagrodą YUNA dla „najlepszego wokalisty ostatnich 20 lat”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ołeksandr Ponomariow (wokalista) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.