Architekt miejski opracował bezpłatnie dokumentację i nadzorował budowę. Zarząd Inspekcji Dróg Wodnych wybudował nieodpłatnie pomost, a tartak dostarczył po zniżonej cenie deski. Fundusze na budowę gromadzono za pośrednictwem zbiórek oraz dochodów z imprez rozrywkowych. Na 10-lecie klubu – 20 czerwca 1937 r. dokonano otwarcia nowej przystani. Obecni byli przedstawiciele władz miejskich i wojskowych z gen. Wiktorem Thommée oraz przedstawiciele klubów sportowych z całego kraju. Po II wojnie światowej siedziba klubu została rozbudowana i mieści się w istniejącym obiekcie do dziś. Ma ona konstrukcję drewnianą w zabytkowej formie zachowanej z lat 30. XX w. Przystań WKS „Zawisza” (sekcja wioślarska) – ul. Mennica 12. Budowę obiektu dla Wojskowego Klubu Sportowego rozpoczęto w czerwcu 1936 r. na Wyspie Młyńskiej przy ul. Tamka. Projektodawcą był ppor. rez. Misterek. Gen. Wiktor Thommée przekazał materiały i skierował do pracy żołnierzy. Oficerowie opodatkowali się, Zarząd Miejski doprowadził wodę i światło. Powstała najpiękniejsza w okresie międzywojennym przystań w Bydgoszczy: budynek z tarasem i balkonem oraz pomostami prowadzącymi nad Brdę i Młynówkę. W głównym budynku mieściły się hangary (WKS posiadał 6 łodzi, 7 żaglówek i 43 kajaki).