Tworzenie Wojska Polskiego na przełomie lat 1918–1919.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę władze odradzającego się państwa polskiego rozpoczęły w 1918 tworzenie, a następnie rozbudowę Wojska Polskiego.
Stan początkowy Potencjalne zasoby polskich sił zbrojnych na dzień 12 października 1918 obliczano na 58 731 żołnierzy. Składały się na to formacje: Polska Siła Zbrojna – 4831 żołnierzy, dawne Legiony – 15 416 żołnierzy, I Korpus Polski – 23 669 żołnierzy, II Korpus Polski – 2832 żołnierzy, w niewoli niemieckiej – 2000 żołnierzy. Po odliczeniu około 33% inwalidów, zdolnych do walki pozostawało 39 158 żołnierzy.
W dniu 11 listopada 1918 siły polskie były jeszcze mniejsze: Polska Siła Zbrojna – 9373 żołnierzy, oddziały podległe rządowi lubelskiemu – 11 500 żołnierzy, resztki I Korpusu Polskiego – 150 żołnierzy, oddziały podległe Polskiej Komisji Likwidacyjnej – 8250 żołnierzy, co dawało razem 29 543 żołnierzy.