W marcu 1420 na południu Czech nieopodal miasta Tabor husyci założyli zbrojny obóz tworząc w ten sposób coś na kształt republiki teokratycznej. Podobny obóz husyci założyli w północno-wschodniej części państwa czeskiego na górze Oreb nieopodal Třebechovic. Na czele taborytów stanęli hetmani Mikulaš z Husi, Zbyněk z Buchova i Chval Řepický z Machovic. Później, po powrocie z Pilzna, do trójki hetmanów dołączył Jan Žižka. Na czele orebitów stanął hetman Hynek Krušina z Lichtenburga. Przywódcą duchowym został natomiast ksiądz Ambrož Hradecký.
Ostatnim ważnym wydarzeniem powstania husyckiego z lat 1419/1420 była bitwa pod Sudomierzem. Próba przejęcia władzy w Pilźnie przez husytów nie powiodła się. Pomimo początkowych sukcesów stracili oni ważny ośrodek w zachodnich Czechach jakim było Pilzno. 23 marca 1420 Jan Žižka zarządził wymarsz oddziałów husyckich z Pilzna w kierunku Taboru. Dwa dni później wojska katolickie pod dowództwem Bohuslava ze Schwanberga zaatakowały szczupłe siły taborytów. Tak jak pod Nekmierzem znowu dała o sobie znać skuteczność taktyki opracowanej przez Jana Žižkę. Wojska katolickie poniosły dotkliwą porażkę, a husyci Žižki oddalili się w kierunku Taboru.