200px|right|thumb|Rękopis dzieła Suplika Daniela Więźnia lub Prośba Daniela Więźnia (oryg. Моление Даниила Заточника) – zabytek literatury staroruskiej, powstały najprawdopodobniej w XII lub XIII stuleciu w bliżej nieokreślonych okolicznościach. Autor i adresat tekstu pozostaje nieustalony.
Suplika... utrzymana jest w konwencji prywatnego listu z prośbą o wsparcie, kierowanego przez znanego tylko z imienia Daniela nazywającego siebie więźniem do bliżej nieustalonego księcia ruskiego. Daniel przedstawia siebie jako człowieka, który popadł w niełaskę i został uwięziony z powodu czynnego przeciwdziałania samowoli bojarskiej, demaskowania szkodliwej działalności mnichów i krytyki obyczajów kobiet. W związku z brakiem wyraźnych dowodów na to, by Daniel był postacią historyczną (lub by był wzorowany na takiej postaci), istnieje hipoteza, że jest to narrator całkowicie wymyślony przez anonimowego twórcę, pragnącego w wygodnej dla siebie formie przedstawić własne obserwacje i postulaty społeczne.
Ujęty w ramy listu dyskurs Daniela jest niejednolity wewnętrznie.