Kult religijny polegał na składaniu ofiar, rytualnych walkach na miecze, zapasach, wyścigach konnych, tańcach i orgiach. Obrzędom towarzyszyły uderzenia w bębny. Prawdopodobnie większa część tych rytuałów miała miejsce z okazji uroczystości pogrzebowych, z którym powiązana była tradycja samookaleczenia na znak żałoby. Szczególną wagę przywiązywano do składania bóstwom drzew ofiar z koni. Krew zabitych zwierząt rozlewano wokół świętych drzew, a skórę wieszano na ich gałęziach. Kult religijny wpierali kapłani, czarodzieje, znachorzy oraz służący miejsc kultu. Przedmioty magiczne i amulety ze złota i srebra w kształcie smoków zapewniały Hunom ochronę przed złymi duchami.
Bibliografia Dąbrowski K., Nagrodzka-Majchryk T., Tryjarski E., Hunowie europejscy, Protobułgarzy, Chazarowie, Pieczyngowie, Wrocław 1975, s. 455–457. Артамонов М.И., История хазар, Ленинград 1962. Kategoria:Hunowie